Ο Άγιος Γεώργιος και ο Δράκος [Σκληρόδετο]

Οι αληθινές ιστορίες απλοποιούνται σε θρύλους και οι θρύλοι συμπιέζονται μέσω συμβόλων σε μύθους. Ο Άγιος Γεώργιος του μύθου ήταν ένας ιππότης με πανοπλία που πολέμησε έναν δράκο για να σώσει μια πριγκίπισσα, αλλά ο αληθινός Γεώργιος ποτέ δεν είδε δράκο ούτε έσωσε μια πριγκίπισσα σε κίνδυνο. Δεν είμαστε καν σίγουροι αν είχε άλογο ή αν κατείχε σπαθί.

Ένας χριστιανός που ασπάστηκε τον χριστιανισμό στα τέλη του τρίτου αιώνα μετά Χριστόν, ο Γεώργιος ήταν ένας από τους πολλούς μάρτυρες της πρώτης Εκκλησίας.

Αυτό που έκανε τον Γεώργιο έναν άγιο μεταξύ των αγίων ήταν ο εντελώς ατρόμητος τρόπος με τον οποίο διακήρυξε ανοιχτά την πίστη του κατά τη διάρκεια μιας περιόδου άγριων διωγμών, όταν πολλοί άλλοι χριστιανοί ήλπιζαν να μην γίνουν αντιληπτοί. Σύμφωνα με μια αρχαία διήγηση, ο Γεώργιος πήγε σε μια δημόσια πλατεία και ανακοίνωσε: «Όλοι οι ειδωλολατρικοί θεοί είναι διάβολοι. Ο Θεός μου δημιούργησε τους ουρανούς και είναι ο αληθινός Θεός». Γι' αυτό ο Γεώργιος συνελήφθη, βασανίστηκε και αποκεφαλίστηκε. Η πιθανή ημερομηνία του μαρτυρίου του είναι η 23η Απριλίου 303, στην πόλη της Διόσπολης στη Μικρά Ασία, τη σημερινή Τουρκία. Η μαρτυρία του οδήγησε στη μεταστροφή πολλών και έδωσε ανανεωμένο θάρρος σε άλλους ήδη βαπτισμένους.

Στις πρώτες εικόνες, ο Γεώργιος απεικονιζόταν ντυμένος ως στρατιώτης και κρατώντας τον σταυρό του μαρτυρίου, αλλά κατά τη διάρκεια των αιώνων εμφανίστηκε ο θρύλος του δράκου. Έχει ειπωθεί σε πολλές παραλλαγές, αλλά στην πιο δημοφιλή του μορφή αφορά έναν δράκο που ζούσε σε μια λίμνη και λατρευόταν από τους αβάπτιστους ντόπιους, οι οποίοι από φόβο θυσίαζαν τα παιδιά τους για να εξευμενίσουν το πλάσμα. Τελικά ήρθε η σειρά της κόρης του βασιλιά, Ελισάβετ, να θυσιαστεί. Ενώ πήγαινε προς τον δράκο για να αντιμετωπίσει την μοίρα της, εμφανίστηκε ο Άγιος Γεώργιος ιππεύοντας ένα λευκό άλογο. Προσευχήθηκε στον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, και στη συνέχεια διαπέρασε τον δράκο με τη λόγχη του. Μετά από αυτό, η Ελισάβετ οδήγησε το νικημένο πλάσμα στην πόλη. Αρνούμενος μια ανταμοιβή θησαυρού, ο Γεώργιος κάλεσε τους ντόπιους να βαπτιστούν. Ο βασιλιάς συμφώνησε, υποσχόμενος επίσης να συντηρεί εκκλησίες, να παρακολουθεί τις εκκλησιαστικές λειτουργίες και να δείχνει συμπόνια στους φτωχούς.

Από δημοσιογραφική άποψη, η ιστορία του δράκου είναι μια πλήρης επινόηση, όμως ποιος καλύτερος τρόπος υπάρχει να συμβολιστεί το κακό που πραγματικά αντιμετώπισε και νίκησε ο Γεώργιος, από το να απεικονιστεί με τη μορφή μάχης με έναν δράκο που βγάζει φωτιές; Ο Γεώργιος πολέμησε και νίκησε έναν αντίπαλο που υποδούλωνε και τρόμαζε τους περισσότερους ανθρώπους της εποχής του. Το λευκό άλογο που ιππεύει ο Γεώργιος στην εικόνα, ένα χαριτωμένο πλάσμα ελαφρύ σαν αέρας και ατρόμητο σαν τον αναβάτη του, αντιπροσωπεύει το θάρρος που έδωσε ο Θεός στον Γεώργιο καθώς αντιμετώπιζε τη δύναμη του θανάτου. Είναι το θάρρος που δίνει ο Θεός σε κάθε Χριστιανό που αντιμετωπίζει το μαρτύριο ή, για αυτό το θέμα, πολύ μικρότερες προκλήσεις.

Αυτό το πανέμορφα εικονογραφημένο βιβλίο, με 13 ολοσέλιδες εικόνες, αφηγείται την πολυεπιλεγμένη ιστορία του Αγίου Γεωργίου και του δράκου, με έναν επίλογο που εξετάζει το πραγματικό νόημα του θρύλου.