Οι Εορτές του Κυρίου: Εισαγωγή στις Δώδεκα Εορτές και την Ορθόδοξη Χριστολογία

Το βιβλίο διαιρείται σε δύο βασικά μέρη. Στο πρώτο δημοσιεύονται εισηγήσεις, οι οποίες έγιναν στο πλαίσιο επιμορφωτικού Σεμιναρίου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών κατά τα έτη 1994–1995, και αναφέρονται στις Δεσποτικές εορτές, που αποτελούν τις «Δώδεκα εορτές», όπως τις ονομάζει η Εκκλησία. Το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει Χριστολογικά κείμενα, τα οποία δημοσιεύτηκαν σε διάφορα περιοδικά και συνδέονται με τις Δεσποτικές εορτές.

Τα γεγονότα, που αναφέρονται στον Κύριο, δεν μπορούν να διαιρεθούν ούτε να αποτιμηθούν. Βιώνονται σε κάθε Θεία Λειτουργία και υπενθυμίζουν την συγκατάβαση και κένωση του Χριστού, που έγινε για μας η Αιτία της σωτηρίας. Η Εκκλησία, όμως, καθόρισε να εορτάζονται αυτά τα γεγονότα ξεχωριστά, αγιάζοντας έτσι τον χρόνο και προσφέροντάς μας την δυνατότητα να χαιρόμαστε και να βιώνουμε τους σταθμούς της θείας Οικονομίας στην προσωπική μας ζωή.

Κάθε εορτή εξετάζεται χωριστά, και ο αναγνώστης θα παρατηρήσει ότι η δοθείσα ανάλυση είναι περιεκτική, διεξοδική και βασίζεται στην διδασκαλία των αγίων Πατέρων.

Μέσα από την ανάλυση κάθε Δεσποτικής εορτής καθίσταται σαφές ότι δεν έχουμε να κάνουμε με ένα τυπικό ιστορικό γεγονός που έλαβε χώρα κάποια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, και ότι μία θεωρητική γνώση των εορτών δεν είναι αρκετή. Οι αισθήσεις ψυχής και σώματος πρέπει να καθαρισθούν και απαιτείται κατάλληλη προετοιμασία, όπως μας διδάσκουν οι Πατέρες, προκειμένου ένας Χριστιανός να προσεγγίσει αυτά τα γεγονότα σωστά και να τα εορτάσει με θεοπρεπή τρόπο, βιώνοντας όλες τις ηλικίες του Χριστού και μετέχοντας προσωπικά σε κάθε Δεσποτική εορτή. Ο σκοπός του ανθρώπου, αλλά και το έργο της Εκκλησίας στο βαθύτερο επίπεδο, είναι να φτάσει «εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού», που είναι η θέωση του ανθρώπου.

Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, που εξετάζει Χριστολογικά ζητήματα, μπορούμε να διαβάσουμε το κείμενο για «Την εξόχως υπέρθαυμη πανήγυρη» που αναφέρεται στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, και τα κομμάτια για «Την ενανθρώπηση του Λόγου του Θεού, κατά τον Μέγα Αθανάσιο», «Η θεία ενανθρώπηση ως ανεξάρτητη από την πτώση» και «Το δένδρο της γνώσεως και το δένδρο της ζωής», που περιέχουν μία πιο ολοκληρωμένη ερμηνεία των Χριστολογικών πτυχών της εορτής της Γεννήσεως του Χριστού. Επιπλέον, η ανάλυση στο κείμενο «Ο Αμνός του Θεού» εξετάζει λεπτομερώς τις εικόνες και τις σκηνές από την Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή όπου ο Χριστός παρουσιάζεται ως ο «Αμνός ο εσφαγμένος».